ಜಂಜಡ ನೀಗು-5
ನೇಸರ ನೆವಕುದಿಪ ಮಳೆಗಾಲ ಮುಂಜಾವು
ಇರುಳ ಸೆರೆಯಿಂದ ಮೋಡದಾ ಮುಸುಕಿಂದ,
ರವಿ ದರುಷನವು ಪುರ ಜನಕೆ ಕುಂದು
ಜಿಟಿ ಮಳೆಯ ಪನ್ನೀರ ಸಿಂಚನಕೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ:
ವಿದ್ಯಾರ್ಜನೆಗೆ ಕನ್ಯೆಯರ ಗುಂಪೊಂದು ಪಿಸು
ದನಿಯ ಮೇಳದಲಿ ತುಸುವೇಗದಲಿ ಸಾಗಿಹುದು.
ಹಿಂಡಗಲಿ ನಸು ದೂರ ನಿಡುದಾವರೆಯ
ಮುಖವದನೆ ತನ್ನಲ್ಲಿ ತಾನಾಗಿ ಸಂಚಾರ
ಪರಿ ಮರೆದು ಹೊರಟಿಹಳು ಗುರಿಮೆರೆದು.
ಕಣ್ಣ ದಿಟ್ಟಿ ಕಾಲನೆಡೆಗೆ, ಚಾಚಿಹುದು ಮನ
ನೆನಹಿನಾ ಜಾಡಲ್ಲಿ ಇನಿಯನಾ ಸನಿಹಕೆ
ಕೆಂದಾವರೆಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅರಳಿಹುದು ಬಿರು
ಮೊಗ್ಗ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ನಗು ಮಂದಹಾಸ
ಸಿಹಿಜೇನ ನೆನೆಪವಳ ಮರೆಸಿಹುದು ಜಗಜಂಜಡವ. ಬರಹಗಾರರು , ಡಿ. ಜಿ ಹಿರೇಮಠ
ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಾರಾಂಶ
ಮಳೆಗಾಲದ ಮುಂಜಾನೆ — ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೃದುವಾದ ಹೊನಲು, ಮನಸ್ಸಿನ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ಯುವತಿಯರ ಬದುಕಿನ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಒಂದು ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕ ದೃಶ್ಯ ಈ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ಕವಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಬೆಳಗಿನ ಕ್ಷಣವನ್ನೇ ಚಿತ್ರಿಸುವುದಲ್ಲ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಭಾವನೆಗಳು, ಕನಸುಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಚಲನೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೊಗಸಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆ ಜಿಟಿ ಜಿಟಿಯಾಗಿ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿವೆ. ಮಳೆಯ ಈ ಮೃದುವಾದ ಸಿಂಚನವು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೇ ತಾಜಾಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಗಾಳಿ ತಂಪಾಗಿದ್ದು, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಧುರ ಶಾಂತಿ ಆವರಿಸಿದೆ.
ಈ ಸೊಗಸಾದ ಪ್ರಕೃತಿ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ, ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಟಿರುವ ಯುವತಿಯರ ಒಂದು ಗುಂಪು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಮೃದುವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ತುಸು ವೇಗವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೌಮ್ಯತೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ಅವರ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ ತಮ್ಮ ಗುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಅವರ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಈ ಗುಂಪಿನ ಹಿಂದೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯುವತಿ ಮಾತ್ರ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಇತರರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ತನ್ನದೇ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ದೂರವಾಗಿದ್ದು, ಒಳಗಿನ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮರೆತು, ತನ್ನದೇ ಒಂದು ಕಲ್ಪನಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಂದೆ ಇರುವ ದಾರಿಗೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದೆ. ಆ ನೆನಪುಗಳು ಅವಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೃದುವಾದ ಮಂದಹಾಸವನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ಅದು ಅರಳುತ್ತಿರುವ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ನಾಜೂಕಾದ, ಮಧುರವಾದ ನಗು. ಆ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ಪಂದನೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಿಯನ ನೆನಪುಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಆ ನೆನಪುಗಳು ಸಿಹಿಯಾದ ಜೇನಿನಂತೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಅವಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಭಾವನೆಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿವೆ. ಹೊರಗಿನ ಮಳೆ, ಮೋಡಗಳು, ಕತ್ತಲೆ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವಳಿಗೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನೆನಪುಗಳ ಲೋಕ.
ಈ ದೃಶ್ಯವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಯುವತಿಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುವ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನುಭವದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದೆ. ಯುವಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ಭಾವನೆಗಳು ಸಹಜ. ಕನಸುಗಳು, ಪ್ರೀತಿ, ನೆನಪುಗಳು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜೀವನವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ದೃಢತೆ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ.
ಕವಿ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಮನಸ್ಸಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಒಂದು ಸುಂದರ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತಾನೆ. ಮಳೆಗಾಲದ ಮುಂಜಾನೆ, ಮೋಡಗಳ ಮುಸುಕು, ಜಿಟಿ ಮಳೆಯ ಸಿಂಚನ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯುವತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನೆನಪುಗಳು ಕವನಕ್ಕೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಆಳವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.
ಈ ಪದ್ಯವು ನಮಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಕನಸುಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಮರೆತಬಾರದು. ಭಾವನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಂದರಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಗುರಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ದಿಕ್ಕು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡರ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಜೀವನ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಈ ಕವನವು ಪ್ರಕೃತಿ, ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಡುವ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕಾವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮಳೆಗಾಲದ ಮುಂಜಾನೆಯ ಮೃದುವಾದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ, ಯುವತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳು ಅರಳುವ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಇದು ಸೊಗಸಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಓದುಗರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಾಂತಿ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಅನುಭವವನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.